Limuzyny klasy S serii 116

Produkcja: 1972 - 1980

type 350 SE, 1972-80 / type 450 SE, 1973-80
type 350 SE, 1972-80 / type 450 SE, 1973-80
type 280S / 280SE, 1972-80
type 280S / 280SE, 1972-80
type 280S, 1972-80
type 280S / 280SE, 1972-80
type 280S, 1972-80; U.S.-version, model year 1976
type 280S / 280SE, 1972-80
type 280SE, 1972-80, front view
type 280SE, 1972-80, rear view with open deck lid
type 280SE, 1972-80
type 280SEL, 1974-80
type 280SEL, 1974-80
type 280SEL, 1974-80
type 350 SE, 1972-80 / type 450 SE, 1973-80
type 350 SE, 1972-80
type 350 SE, 1972-80
type 350 SEL / 450 SEL, 1973-80
type 350 SEL, 1973-80
type 350 SEL, 1973-80
type 350 SEL, 1973-80, Frontalansicht
type 350 SEL, 1973-80, rear view
type 350 SE, 1972-80 / type 450 SE, 1973-80
The new types 450 SE, 450_SEL, 450_SL und 450_SLC on the test track in Untertürkheim, 1973
type 450 SE, 1973-1980
type 350 SE, 1972-80 / type 450 SE, 1973-80
type 450 SEL, 1973-80
type 450 SEL, 1973-80
type 450 SEL, 1973-80
type 450 SEL, 1973-80
type 450 SEL, 1973-80; U.S.-version, model year 1980
type 450 SEL 6.9, 1975-80
type 450 SEL 6.9, 1975-80
type 450 SEL 6.9, 1975-80
type 450 SEL 6.9, 1975-80; U.S.-version, model year 1978; in the background a 500_K cabriolet_A
type 300SD, 1978-80; export model for the U.S.A.
type 300 SD, 1978-80; export model for the U.S.A.
type 300SD, 1978-80; export model for the U.S.A.
type 300 SD, 1978-80; export model for the U.S.A.
The Diesel-model family for the U.S.American market, model year 1980; front on the right 300 SD
Type 350 SE / 450 SE, special protection model
Type 350 SEL / 450 SEL, special protection model
Type 350 SEL / 450 SEL, special protection model
Type 350 SEL / 450 SEL, special protection model
Type 350 SEL / 450 SEL, special protection model
Type 350 SEL / 450 SEL, special protection model

Typy

TypOznaczenieLata produkcjiWyprodukowano
280 SW 116 V 2808.72/09.72 - 07.80122.848
280 SEW 116 E 2808.72/09.72 - 07.80150.593
280 SELV 116 E 2810.73/04.74 - 05.807.032
350 SEW 116 E 3503.72/08.72 - 09.8051.100
350 SELV 116 E 3509.73/11.73 - 06.804.266
450 SEW 116 E 4508.72/12.72 - 04.8041.604
450 SELV 116 E 4512.72/02.73 - 06.8059.578
450 SEL 6.9V 116 E 6902.75/09.75 - 05.807.380
300 SDW 116 D 30 A02.77/05.78 - 09.8028.634
350 SEW 116 E 35- 08.80łącznie 292 samochody opancerzone – seria 116
350 SELV 116 E 35- 06.80łącznie 292 samochody opancerzone – seria 116
450 SEW 116 E 45- 04.78łącznie 292 samochody opancerzone – seria 116
450 SELV 116 E 45- 02.80łącznie 292 samochody opancerzone – seria 116

Historia

We wrześniu 1972 roku zaprezentowano zupełnie nową generację samochodów klasy wyższej. Po raz pierwszy oficjalnie użyto nazwy „Mercedes-Benz klasa S”. Zastąpiła ona rodzinę 108/109 i obejmowała wtedy typy 280 S, 280 SE i 350 SE. Pół roku później limuzyna klasy S była dostępna także z większym silnikiem, V8 o pojemności 4,5 litra, równolegle z 450 SL i 450 SLC. Jednocześnie wprowadzono typ 450 SEL z rozstawem osi dłuższym o 100 mm. Jak w poprzednikach, dodatkowe miejsce na nogi trafiało do pasażerów z tyłu. Od listopada 1973 roku wersja przedłużona była dostępna także jako 350 SEL, a od kwietnia 1974 również jako 280 SEL.

Ważną nowością techniczną limuzyn rodziny 116 było przednie zawieszenie na podwójnych wahaczach poprzecznych z zerowym promieniem zataczania i układem przeciwdziałającym nurkowaniu przy hamowaniu. Znacznie poprawiło ono właściwości jezdne. Tylne zawieszenie odpowiadało w dużej mierze konstrukcji sprawdzonej przez lata w typach „/8” i stosowanej też w 350 SL.

Także pod względem bezpieczeństwa biernego klasa S wyznaczała najnowszy stan techniki. Wiele rozwiązań zastosowanych po raz pierwszy w 350 SL ze względów bezpieczeństwa przeniesiono w całości do limuzyn klasy S. Zbiornik paliwa nie znajdował się już w tylnej części samochodu, lecz nad tylną osią, gdzie był chroniony przed skutkami zderzenia. We wnętrzu grubo wyściełana deska rozdzielcza, odkształcalne lub chowane przełączniki oraz nowa czteroramienna kierownica bezpieczeństwa z pochłaniaczem energii i szeroką poduszką zapewniały najlepszą ochronę przy zderzeniu. Ważnym postępem w porównaniu z poprzednią rodziną była jeszcze sztywniejsza klatka bezpieczeństwa dla pasażerów z usztywnioną ramą dachu, bardzo wytrzymałymi słupkami i wzmocnionymi drzwiami. Strefy zgniotu z przodu i z tyłu dzięki kontrolowanemu odkształcaniu pochłaniały znacznie więcej energii.

Nowe listwy na słupkach A, działające jak rynienki odprowadzające wodę, zapewniały dobrą widoczność w deszczu i utrzymywały boczne szyby w czystości przy złej pogodzie. Kolejnym elementem bezpieczeństwa były szerokie kierunkowskazy zachodzące na boki, dobrze widoczne także z boku. Szerokie tylne lampy o żebrowanej powierzchni okazały się bardzo odporne na zabrudzenie.

W maju 1975 roku zaprezentowano typ 450 SEL 6.9 jako nowy model topowy rodziny i prawowitego następcę 300 SEL 6.3. Potężny silnik V8 6,9 litra, rozwinięty z jednostki 6,3 litra, osiągał 286 KM i maksymalny moment obrotowy 56 kGm. Po raz pierwszy w samochodzie Mercedes-Benz hydropneumatyczne zawieszenie z regulacją poziomu zapewniało najwyższy komfort jazdy. Do seryjnego wyposażenia topowego modelu należały też centralny zamek, klimatyzacja i spryskiwacze reflektorów. Podobnie jak bezpośredni poprzednik, 450 SEL 6.9 od razu odniósł pełny sukces. Choć kosztował ponad dwa razy więcej niż 350 SE, w ciągu czterech i pół roku produkcji zbudowano 7380 egzemplarzy.

Między listopadem 1975 a lutym 1976 roku zmieniono układ wtryskowy silników 2,8, 3,5 i 4,5 litra, by spełniały zaostrzone normy emisji spalin w większości krajów europejskich. Sterowany elektronicznie Bosch „D-Jetronic” zastąpiono nowo opracowanym, sterowanym mechanicznie Bosch „K-Jetronic”. We wszystkich trzech przypadkach zmiana wiązała się z niewielkim spadkiem mocy. W silnikach 2,8 i 3,5 litra obniżono jednocześnie stopień sprężania. Aby ułatwić obsługę, oba silniki V8 otrzymały bezstykowy zapłon tranzystorowy i hydrauliczną kompensację luzu zaworowego.

Równolegle z silnikiem wtryskowym 2,8 litra obniżono stopień sprężania także w silniku gaźnikowym, co i tu zmniejszyło moc. Dwa lata później, od kwietnia 1978 roku, wszystkie trzy modele z silnikami wtryskowymi odzyskały pierwotną moc. W silniku wtryskowym 2,8 litra, w odróżnieniu od gaźnikowego, przywrócono dawny stopień sprężania. W obu modelach V8 dawną moc uzyskano głównie dzięki zmianom w układzie oczyszczania spalin.

W maju 1978 roku gamę rodziny 116 znów poszerzono. Nowy członek rodziny, typ 300 SD, wzbudził tyle samo uwagi co trzy lata wcześniej 450 SEL 6.9. Nowy model klasy S znajdował się jednak na drugim końcu skali osiągów i, po raz pierwszy w historii tej kategorii samochodów, był napędzany silnikiem Diesla. Pięciocylindrowy silnik 3,0 litra, sprawdzony w typach 240 D 3.0 i 300 D, otrzymał turbosprężarkę, a wraz z nią nowe zadanie. Moc wzrosła do 115 KM. Prace nad tą nietypową odmianą klasy S, dostępną wyłącznie w USA i Kanadzie, rozpoczęto, by sprostać nowym, niższym limitom zużycia paliwa wprowadzonym przez rząd USA.

Kluczowy był tak zwany „wskaźnik zużycia floty”, wymysł administracji Cartera, czyli średnie zużycie paliwa wszystkich modeli oferowanych przez producenta. Poszerzając ofertę o tradycyjnie oszczędne diesle, można było zejść ze średnią poniżej limitu ustawowego.

Od jesieni 1978 roku limuzyny klasy S rodziny 116, jako jedyne na świecie, oferowały przełomową nowość techniczną: układ zapobiegający blokowaniu kół (ABS), opracowany wspólnie z firmą Robert Bosch GmbH. Zapewnia on pełną sterowność samochodu nawet przy gwałtownym hamowaniu i w dużym stopniu poprawia bezpieczeństwo czynne. Dziś jest niemal oczywistością i trafia także do małych samochodów, ale wtedy wprowadzenie ABS na rynek było prawdziwą sensacją.

Bezpieczeństwo innego rodzaju zapewniały specjalne wersje opancerzone rodziny 116. Dzięki doświadczeniom z budowy opancerzonego 280 SEL 3.5 technikę ochrony udało się dalej udoskonalić. Na bazie modeli ośmiocylindrowych 350 SE, 350 SEL, 450 SE i 450 SEL zbudowano łącznie 292 samochody i dostarczono je wybranym klientom, w tym wielu instytucjom państwowym w Europie i za oceanem.

We wrześniu 1979 roku na targach motoryzacyjnych IAA we Frankfurcie pokazano typy rodziny 126, następców pierwszej klasy S. Produkcja rodziny 116 jeszcze się jednak nie skończyła: trwała, zależnie od typu, do okresu między kwietniem a wrześniem 1980 roku. Ostatnim z łącznie 473 035 zbudowanych egzemplarzy, który przeszedł końcową kontrolę w zakładzie w Sindelfingen, był 300 SD.