Coupe SLC seria 107


Rozmiar: 33235 bajtów

Typ 350 SLC zaprezentowany w salonie samochodowym w Paryżu w październiku 1971 r. stał się następcą coupe 280 SE i 280 SE 3,5 l. Produkcję obu tych modeli zakończono odpowiednio w czerwcu i sierpniu 1971 roku. W lutym 1972 roku cztery miesiące po premierze rozpoczęła się seryjna produkcja nowego modelu pod robocza nazwą C 107. W odróżnieniu od swoich poprzedników nowy coupe nie nawiązywał do limuzyn z górnej półki, ale raczej był rodzinną wersją siostrzanego modelu 350 SL zaprezentowanego sześć miesięcy wcześniej. Oprócz twardego dachu w modelu SLC, oba modele były identyczne patrząc od przodu aż do tylnej krawędzi drzwi. Różnice były zauważalne dopiero w tylnej części samochodu. Większy o 360 mm rozstaw kół niż w modelu SL dawał szersze wnętrze oraz cztery pełno wymiarowe siedzenia. Naturalną rzeczą było przeniesienie wielu szczegółów konstrukcyjnych podnoszących bezpieczeństwo użytych po raz pierwszy w modelu 350 SL do modelu coupe. Tak więc zbiornik paliwa w modelu 350 SLC nie był już umiejscowiony w tylnym końcu samochodu lecz nad tylną osią. Wewnątrz samochodu pokryta tapicerką tablica rozdzielcza wraz z gładko wyprofilowanymi i dyskretnie ukrytymi przełącznikami i przyciskami, jak i czteropunktowa kierownica z amortyzatorem uderzeń oraz poduszką powietrzną zapewniały pasażerom maksimum bezpieczeństwa. Nowa osłonka na przednim słupku służyła jako odprowadzenie wody, gwarantując jednocześnie dobrą widoczność jak i chroniąc przed zabrudzeniem boczne szyby w czasie złej pogody. Innymi detalami podnoszącymi bezpieczeństwo samochodu były "owinięte" wokół rogów samochodu kierunkowskazy widoczne w ten sposób również z bocznych stron samochodu, a także szerokie tylne lampy. Dzięki karbowanej powierzchni lampy były odporne na zanieczyszczenie. Począwszy od kwietnia 1973 r. zarówno coupe SLC jak i wersja SL były dostępne w wersji z silnikiem V8 o pojemności 4,5 l osiągającym moc 225 koni mechanicznych. Inna wersja tego silnika przystosowana do amerykańskich przepisów dotyczących emisji spalin z mniejszym stopniem sprężania oraz mocą na poziomie 195 koni mechanicznych istniała w ofercie od 1972 r jako model północnoamerykański. W lipcu 1974 r. program serii 107 został jeszcze raz poszerzony. W następstwie kryzysu paliwowego w 1973 r., roadstera i SLC zaoferowano z silnikiem 2,8 l z wtryskiem. Ten silnik przechodził już od dwóch lat test w serii "strike-eight" oraz modelach S-klasy. Tym sposobem dostępne stały się trzy modele coupe SLC, każdy z innym silnikiem. Jedynie uważny obserwator był w stanie rozróżnić trzy wersje SLC coupe. Model 280 SLC można było rozróżnić po jego wąskich oponach. Model 450 SLC charakteryzował się niepozornym spoilerem przytwierdzonym do tylnego dolnego końca przedniego fartucha zwiększając w ten sposób przepływ powietrza. Pomiędzy listopadem 1975 r. a lutym 1976 r. system wtrysku paliwa we wszystkich trzech typach został zmodyfikowany, aby spełnić zaostrzone normy emisji spalin w krajach europejskich. Sterowany elektronicznie D-Jetronic firmy Bosch został zastąpiony nowym mechanicznie sterowanym systemem K-Jetronic. We wszystkich trzech przypadkach zamiana ta związana była z lekkim spadkiem mocy. W modelu 2,8 l jak i modelu 3,5 l nastąpiło jednocześnie obniżenie stopnia sprężania. Aby ułatwić obsługę oba silniki 8V zostały wyposażone w tranzystorowy zapłon bez przerywacza oraz system hydraulicznego wyrównywania sprężania. W modelu 2,8 l całkowity stopień sprężania odzyskał za sprawą paru nowych rozwiązań swoją starą wartość w kwietniu 1978 r. Dzięki temu jego dawna moc została przywrócona. Na pokazie we Frankfurcie we wrześniu 1977 r. został zaprezentowany nowy top-model 450 SLC 5 l z serii 107. Zupełną nowością w tym modelu był 5-litrowy silnik wykonany z aluminium, będący rozwinięciem silnika V8 o pojemności 4,5 l z blokiem z szarego żeliwnego odlewu. Nowy silnik miał powiększone tłoki, ważył 40 kg mniej, większy moment obrotowy oraz moc zwiększoną do 240 koni mechanicznych. Ograniczenie wagi odnosiło się nie tylko do silnika. Dotyczyło ono również innych części samochodu - maska, pokrywa bagażnika oraz zderzaki wykonane zostały z aluminium. Do tego wszystkiego felgi zostały wykonane ze stopów metali lekkich tak, że wszystko to obniżyło wagę samochodu o ponad 80 kg. Z zewnątrz model 450 SLC 5.0 był rozpoznawalny dzięki dyskretnemu przedniemu spoilerowi, czarnemu plastikowemu tylnemu spoilerowi oraz jednolitej szaro pomalowanej części karoserii poniżej listew bocznych samochodu. Głównym celem jednak użycia tych dodatków, raczej niezwykłych jak na firmę Daimler-Benz, nie były walory optyczne. Użycie obu spoilerów miało na celu zredukować niekorzystne działanie sił wznoszących działających na przednią i tylną oś samochodu. Seryjna produkcja modelu 450 SLC 5.0 wystartowała w maju 1978 r. Model ten nie miał swojego odpowiednika w serii roadsterów. W trakcie produkcji silnika tego modelu, która nie zawsze przebiegała bez problemów, zyskano wiele nowych doświadczeń. Ponieważ testowane przez klientów nowe modele 450 nie przyniosły żadnych negatywnych niespodzianek, a wszystkie pięciolitrowe coupe zostały pozytywnie zaopiniowane przez kierowców nic nie stanęło na przeszkodzie aby zastosować całkowicie aluminiowe silniki w dużych seriach klasy S. W ten sposób krótkie serie stały się technologicznym poligonem dla dużych serii. Ze względu na homologację średnica cylindra w modelu pięciolitrowym musiała zostać zmniejszona o 0,5 mm, co spowodowało, że pojemność silnika spadła z 5025 cm2 do 4973 cm2 . Standardową produkcję zmodyfikowanego silnika ze zmniejszoną pojemnością rozpoczęto w maju 1979 r. Wysoki poziom formy jak i ceny pięciolitrowego coupe z pewnością spełnił swoją rolę jako ciekawostka techniczna jak i ekskluzywny model. Jednakże biorąc pod uwagę liczbę 2.769 samochodów, które zostały wyprodukowane możemy mówić tylko o pewnym stopniu ekskluzywności. W trakcie trwania salonu samochodowego w Genewie w marcu 1980 r. modele SLC coupe oraz roadstery serii 107 zostały zaprezentowane w zaktualizowanej formie. Wygląd wnętrza jak i kierownicy został zapożyczony z limuzyn klasy S. Również technologicznie modele te zostały zmienione. Trzystopniowa przekładnia została zastąpiona przekładnią czterostopniową. Wszystkie całkowicie aluminiowe silniki z klasy S zostały użyte w nieco zmodyfikowanej formie w modelach serii 107. Model 450 SLC 5.0 został przemianowany na 500 SLC i w ten sposób zaczął funkcjonować jako następca modelu 450 SLC. Model ten stracił jednak dużo na swoim ekskluzywnym charakterze ponieważ istniały równocześnie modele 500 SL, 500 SE oraz 500 SEL z tym samym silnikiem oraz parametrami jazdy. Model 350 SLC ustąpił miejsca modelowi 380 SLC. Jego 3,8 litrowy całkowicie aluminiowy silnik był zbudowany na podstawie przetestowanego już silnika 3,5 l V8 z szaro żeliwnym blokiem. Jedynie sześciocylindrowy silnik z modelu 280 SLC pozostał bez zmian. Z zewnątrz różnice, oprócz etykietek, były niezauważalne. Wszystkie trzy typy SLC zostały teraz wyposażone w przedni spoiler znany już z modelu 450 SLC 5,0. Czarny plastikowy tylny spoiler był używany jedynie w ekskluzywnych wersjach tych modeli. 18 miesięcy po wprowadzeniu wyżej opisanych zmian modele SLC coupe serii 107 musiały ustąpić miejsca swoim następcom. Modele te oparte były na limuzynach S-klasy dostępne tylko w wersji z silnikiem ośmiocylindrowym. W ciągu 10 lat produkcji zostało wyprodukowanych 62.888 sztuk samochodów SLC coupe serii 107.