Roadstery SL seria 107


Rozmiar: 33235 bajtów

 

Wiosną 1971 roku został zaprezentowany kolejny seryjny sportowy samochód typu 350 SL, zastępując model 280 SL, który był produkowany od stycznia 1968 r. Od strony technicznej model ten był nowym produktem, który ze swoim poprzednikiem nie miał prawie nic wspólnego. Jednakże te same podstawowe komponenty zostały użyte w kolejnych modelach Mercedes-Benz: przednie i tylne zawieszenia kół były zasadniczo takie same jak te w modelach "dash-eight" a silnik V8 był wspólną cechą limuzyn, coupe i kabrioletów. Mając na uwadze ogólną koncepcję, różnice były mniej uwydatnione: podobnie jak jego poprzednik model 350 SL był dwumiejscowy z całkowicie ściąganą osłoną silnika oraz rozsuwanym dachem. Jednakże nowe modele odznaczały się zdecydowanym odejściem od typowo sportowych samochodów i nawet modele pagoda SL odchodzą od sportowego charakteru w kierunku wygodniejszych, lecz niekoniecznie słabszych luksusowych samochodów dwuosobowych. Typ 350 SL - oznaczony w wewnętrznej nomenklaturze firmy kodem R 107 - został wyposażony w liczne innowacje, które miały podnieść pasywne i aktywne bezpieczeństwo oraz wyznaczyć przyszłą linię rozwoju samochodów osobowych. Zbiornik paliwa nie był już ulokowany w tyle samochodu lecz został przeniesiony do odpornej na zgnioty przestrzeni ponad tylną osią. W kabinie pasażerów pokryta tapicerką tablica rozdzielcza, gładko wyprofilowane przełączniki i przyciski, nowa czteropunktowa kierownica z jej wytapicerowaną częścią środkową zapewniały maksimum bezpieczeństwa w razie zderzenia. Nowy profil osłony przed wiatrem przy przednim słupku, który służył jako odprowadzenie brudnej wody w czasie deszczu i utrzymywał okno czyste nawet w czasie złych warunków pogodowych gwarantował bardzo dobrą widoczność. Innymi nowościami podnoszącymi bezpieczeństwo samochodu były wyra¼nie widoczne kierunkowskazy jak i szerokie tylne światła, których karbowana powierzchnia czyniła je odpornymi na brud. Pół roku po wypuszczeniu na rynek modelu 350 SL, zaprezentowano na paryskim pokazie bli¼niaczy model: był to model 350 SLC, czteromiejscowy coupe z nieodkrywanym dachem, który technicznie i stylistycznie bardzo przypominał roadstera lecz posiadał opony o 360 mm szersze. W kwietniu 1973 roku oba modele roadster jak i coupe były dostępne również w wersjach z silnikiem 4,5 l V8 ze zwiększoną pojemnością. Wersja tego silnika z mocą 195 koni mechanicznych o niskim stopniu sprężania, który został dostosowany do amerykańskich norm emisji spalin była produkowana na eksport od lipca 1971, a w północno-amerykańskiej stylistyce modelu 350 SLC od lipca 1972 roku. W lipcu 1974, program produkcji modeli SL został znowu rozszerzony: w następstwie kryzysu paliwowego w 1973 r roadster i SLC coupe pojawiły się w wersjach z silnikiem 2,8 l z wtryskiem, który sprawdzał się już od 2 lat w modelach linii "dash-eight" oraz klasie S. To oznaczało, że klient mógł teraz wybierać pomiędzy trzema różnymi pod względem silnika modelami SL, co nie jest niczym nadzwyczajnym w dzisiejszych czasach, lecz wówczas była to zupełna nowość w historii tej klasy samochodów. Jedynie baczny obserwator był w stanie rozróżnić te modele od siebie: podczas gdy model 280 SL miał wąskie opony, model 450 SL miał niepozorny przedni spoiler, który był przymocowany do tylnego końca przedniego fartucha, służąc jednocześnie jako osłona kierująca powietrze do chłodnicy. Pomiędzy listopadem 1975 r a lutym1976 wszystkie trzy silniki były wyposażone w nowy system wtrysku paliwa aby spełniać zaostrzone normy emisji spalin, które zostały wprowadzone w krajach europejskich. Elektroniczny system D-Jetronic produkcji firmy Bosch został zastąpiony mechanicznym systemem K- Jetronic również produkowanym przez Boscha. To posunięcie spowodowało lekkie osłabienie mocy we wszystkich trzech modelach: w silnikach 2,8 l oraz 3,5 l nieznacznie został zredukowany stopień sprężania. Aby ułatwić obsługę dwa nowe silniki V8 zostały wyposażone w tranzystorowy bezdotykowy zapłon oraz hydrauliczne sprężanie.. W silniku 2,8 l stopień sprężania został zwiększony do jego pierwotnej wartości z 1978 r. Przy pomocy kilku praktycznych rozwiązań przywrócono temu modelowi jego dawne parametry pracy. Na pokazie w Genewie w marcu 1980 r, została zaprezentowana ulepszona wersja roadstera i coupe w linii 107; wyposażenie wnętrza włącznie z kołem kierowniczym dostosowano do standardów limuzyn S-klasy i to samo nastąpiło w sferze technologii. Trzy biegowa automatyczna przekładnia została zastąpiona czterobiegową wersją. Co więcej silnik ze stopów lekkich w S-klasie został wbudowany w wiele modeli linii 107 w lekko zmodyfikowanej formie. Nowy typ 500 SL z silnikiem V8 5,0 l , który został przeniesiony z modelu 450 SLC 5,0 l zastąpił typ 450 SL. Zrezygnowano również z typu 350 SL po dziewięciu latach produkcji. Jego następcą został typ 380 SL, który miał 3,8 l silnik stylizowany w kolorze szaro metalicznym tak jak w wersji V8 3,5 l. Jedynie wersja sześciocylindrowego silnika modelu 280 SLC pozostała w niezmienionej formie. Mając na uwadze zewnętrzny wygląd, nowe modele oprócz etykietek różniły się tylko kilkoma drobnymi szczegółami od swoich poprzedników: wszystkie trzy typy SL miały maskę ze stopów lekkich i były wyposażone w niepozorny przedni spoiler wykorzystany już w modelu 450 SLC 5.0 l. Ponadto model 500 SL został wyposażony w pokrywę bagażnika wykonaną ze stopów lekkich z czarnym plastikowym tylnym spoilerem - nowość która została zapożyczona z pięciolitrowego modelu coupe. Na jesień 1981 oba silniki V8 przeszły przemianę w ramach nowej koncepcji firmy Daimler-Benz mającej na celu redukcję zużycia paliwa oraz emisji spalin. Oprócz wyższego stopnia sprężania wprowadzono również nowy typ wałków rozrządu, zaworów wtryskowych oraz elektroniczną kontrolę kół. W następstwie zmian w wałku rozrządu, maksymalny moment obrotowy został przesunięty na niższe wartości a w przypadku silnika 3,8 l został nawet zwiększony. Ta jednostka przeszła dramatyczne zmiany - aby osiągnąć lepszy wska¼nik pojemności do powierzchni średnica cylindra została zmniejszona zwiększając w ten sposób wartość powyższego wska¼nika do prawie skrajnego poziomu. Ceną zapłaconą za zwiększenie ekonomiki silnika był niewielki spadek mocy. Tylny napęd został dopasowany do nowej konfiguracji silnika. Te innowacje pojawiły się jednak zbyt pó¼no dla modeli SLC coupe. Na międzynarodowych targach samochodowych we Frankfurcie oprócz nowej koncepcji redukcji zużycia paliwa i emisji spalin firma Daimler-Benz zaprezentowała dwa modele: 380 SEC oraz 500 SEC. Ten nowy model uczynił tworzoną od dziesięciu lat serię SLC zbyteczną. Jasne było jednak to, że nie nadszedł jeszcze stosowny moment aby zastąpić produkowaną od dziesięciu lat serię SL. Cztery lata po zaprezentowaniu koncepcji redukcji zużycia paliwa i emisji spalin dokonano kolejnego przeglądu koncepcji produkcji czego efektem był zaprezentowany we wrześniu 1985 r na pokazie we Frankfurcie nowy program dla serii SL. Oprócz kilku kosmetycznych zmian w wyglądzie zewnętrznym, które dotyczyły głównie przedniego spoilera, kół oraz przedniego zawieszenia głównym punktem tego programu była zmiana klasyfikacji pojemnościowej silnika. Zupełnie nowy sześciocylindrowy silnik 3,0 l, który zadebiutował dziewięć miesięcy wcześniej w średniej klasy samochodach linii W 124 zastąpił wypróbowany silnik 2,8 l (dotyczyło to limuzyn klasy S). Po raz pierwszy od 22 lat powstał nowy sportowy samochód o nazwie 300 SL. Kolejną nową maszyną był silnik V8 o pojemności 2,0 l, który zastąpił wersję 3,8 l w linii SL, w limuzynach klasy S oraz w coupe serii SEC. Również silnik 5,0 l został zmodyfikowany - wyposażony w elektroniczny zapłon oraz elektro-mechaniczny system wtrysku paliwa KE-Jetronic produkcji firmy Bosch, pozwalały temu silnikowi osiągnąć 245 koni mechanicznych. Najbardziej jednak spektakularną innowacją w nowej klasyfikacji silników był ośmiocylindrowy silnik o pojemności 5,6 l, który został zaprojektowany na bazie silnika V8 o pojemności 5,0 l . Silnik ten poprzez zwiększoną pojemność był w stanie osiągnąć moc 272 koni mechanicznych. Jednakże ta nowa forma silnika nie została zastosowany w serii SL, lecz w limuzynach i coupe klasy S. Model 560 SL nie był dostępny w Niemczech - jego produkcja była przeznaczona na eksport do USA, Australii i Japonii. Przepisy dotyczące emisji spalin w tych krajach wymagały użycia silników o obniżonej mocy - tylko 230 koni mechanicznych, posiadających system katalitycznego oczyszczania spalin. Nawet dla wielu rozczarowanych fanów serii SL w "kraju nieograniczonych możliwości" ten silnik ciągle pozostawał rewelacją z uwagi na fakt, że dotychczas przez lata musieli się zadowolić 157 konnym modelem 380 SL. Produkcja modeli 300 SL do 560 SL została przerwana w sierpniu 1989 r, prawie 18 lat po rozpoczęciu seryjnej produkcji modelu 350 SL. Oznaczało to, że modele SL linii 107 osiągnęły nowy rekord i jest bardzo mało prawdopodobne, aby ten rekord został kiedykolwiek pobity. W całej historii firmy Daimler-Benz nie było serii samochodów, które byłyby produkowane przez równie długi okres czasu. W sumie w zakładach w Sindelfingen zostało wyprodukowane 237 287 sztuk samochodów - ta liczba jednoznacznie świadczy o wielkiej popularności linii 107. Następcą linii 107 były trzy typy modeli SL oznaczone jako linia 129, które zostały pokazane publicznie pierwszy raz w marcu 1989 r. W tym czasie rozpoczęła się również ich seryjna produkcja.